| Niet-erkende landen |
|
In onderstaande lijst vind je staten die zichzelf, al dan niet eenzijdig, tot onafhankelijke staat hebben uitgeroepen. De kolom "Erkenning" geeft het aantal onafhankelijke staten die het betreffend gebied erkennen als zijnde onafhankelijk.
De Azerbeidzjaanse regio Nagorno-Karabach, Somaliland en Transnistrië hebben ooit hun onafhankelijkheid uitgeroepen, maar zij worden door geen enkele onafhankelijke staat erkend. Er bestaan ook betwiste gebieden: zij streven (voorlopig) niet naar onafhankelijkheid, maar worden door verschillende landen opgeëist. Het betreft hier vaak "driehoekvormige" grensgebieden, zoals de Ilemi-driehoek (tussen Ethiopië, Zuid-Soedan en Kenia) en de Hala'ib-driehoek (tussen Egypte en Soedan). Tot slot bestaan er zelfs zogenaamde micronaties. Soms wordt de onafhankelijkheid van een gebied uitgeroepen omdat de bewoner of bewoners zich niet kunnen vinden in de wetten van het land waarvan zij zich afscheiden. Naast politieke redenen kan het gaan om culturele, artistieke, humoristische, toeristische, ecologische, criminele of economische motieven. Zo'n onafhankelijkheidsverklaring wordt meestal niet ernstig genomen door de grote "erkende" staten. Een voorbeeld is Seborga, een Italiaans dorp dat zich op basis van enkele oude documenten onafhankelijk verklaarde en onder meer zijn eigen postzegels uitgeeft. Maar wellicht de bekendste van dit type micronaties is Sealand, een oud kunstmatig eiland dat door Roy Bates onafhankelijk werd verklaard in 1967. De rechter in Engeland oordeelde dat Sealand in internationale wateren lag en dus niet onderhevig was aan het Engelse recht zodat het de facto onafhankelijk is. Een historisch voorbeeld van een micronatie die dicht bij daadwerkelijke onafhankelijkheid kwam was, ten zuiden van Koblenz op de rechteroever van de Rijn, de Vrijstaat Flessenhals, die tussen 1919 en 1923 als onafhankelijk staatje functioneerde. |