|
|
F I N L A N D |
|
|
Finland grenst in het oosten aan Rusland, in het noorden aan Noorwegen en in het noordwesten aan Zweden. Ten zuiden wordt het van Estland gescheiden door de Finse Golf. Ten westen ligt de Botnische Golf en ten zuidwesten de Oostzee aan de overkant waarvan weer Zweden ligt.
Finland kan worden onderverdeeld in drie belangrijke geografische streken.
In het zuiden en het westen ligt een laagliggende kuststrook, 30 tot 130 kilometer breed, waar zich heel wat grote steden bevinden en veel van het akkerland terug te vinden is.
De kuststrook gaat langzaam over in een enorm bebost binnenlands plateau, de Finse Merenvlakte (gemiddelde hoogte: 90-180 meter). In dit gebied liggen ongeveer 60.000 meren, waarvan vele door korte rivieren, beken en kanalen worden verbonden en zo waterwegen vormen die door de beroepsvaart worden gebruikt.
De derde streek van het land ligt ten noorden van de noordpoolcirkel en maakt deel uit van Lapland (Lappi). Het gebied is dun bebost of onvruchtbaar en heeft een gemiddelde hmeter. Het noordwesten van het gebied ligt gemiddeld wat hoger en is onderdeel van het Scandinavisch Hoogland. Hier ligt onder andere de berg Halti, met een hoogte van 1328 meter het hoogste punt van Finland.
Het land bestaat voor ongeveer 70 procent uit bos en 30 procent uit water en akkerland.
Finland heeft een vochtig continentaal klimaat met korte warme zomers en lange, koude winters. De neerslag valt in alle maanden van het jaar in de vorm van regen, hagel en sneeuw. In het zuiden zijn de zomers warmer dan op deze hoge breedtegraad verwacht mag worden. De temperatuur kan oplopen tot meer dan 30 °C. Dit komt door hogedrukgebieden die tijdens de zomer vanuit de Russische steppe richting Scandinavië trekken. In de rest van Finland zijn de zomers koel met lange droge periodes. Dat is vooral te danken aan de nabijheid van de Golfstroom.
In het uiterste noorden duurt de zomer 73 dagen en is de middernachtzon te zien. Een groot deel van Finland is meer dan de helft van het jaar bedekt met sneeuw. De hoeveelheid neerslag in het noordelijke deel van Lapland varieert van minder dan 400 millimeter in het zuidwesten tot meer dan 600 millimeter in het zuidoosten. In Lapland kan jaarlijks 1 tot 2 meter sneeuw vallen.
Vanwege de korte periodes met daglicht en het gebrek aan zonkracht tijdens de wintermaanden kan de temperatuur dalen tot -35 °C.
Politiek
In internationaal opzicht stond Finland aan het eind van de jaren veertig alleen. Scandinavische samenwerking mocht niet van de Sovjet-Unie en paste na de toetreding van Noorwegen en Denemarken tot de NAVO ook niet meer in het beleid.
In 1955 verbeterde Finlands positie doordat de Sovjetbasis ontruimd werd en het land ook toegelaten werd tot de VN. Heel voorzichtig probeerde het een koers te varen zonder de machtige buur tegen de haren in te strijken. Een verdere autonomie van de Finse positie werd bereikt met de toetreding tot de Noordse Raad in 1956. Deze raad, die in 1952 door Denemarken, Noorwegen en Zweden opgericht was, bood de Finse regering de mogelijkheid zich te profileren in een westerse, niet-communistische context die tegelijkertijd geen risico's voor de veiligheidspositie van de Sovjet-Unie vormde. De Noordse Raad versoepelde de interne douanecontrole en maakte het makkelijker om in een andere lidstaat te studeren. Lidmaatschap was voor Finland belangrijk omdat het zich nu in een samenwerkingsverband met andere westerse landen kon begeven, waarvan er twee lid waren van de NAVO. De positie van het al even neutrale, maar onafhankelijkere Zweden was hiervoor onontbeerlijk.
Een verdere verzelfstandiging van het buitenlandbeleid werd bereikt in 1961 met het lidmaatschap van de Europese Vrijhandels Associatie, een samenwerkingsverband van Europese staten die geen lid waren van de toenmalige Europese Gemeenschap. Deze beperkte samenwerking plaatste Finland duidelijker in het Westen maar doordat lidmaatschap van deze organisatie niet erg ingrijpend was, had de Sovjet-Unie er geen problemen mee. Desondanks bleef het Finse buitenlandbeleid sterk georiënteerd op de Sovjet-Unie.
Ogenschijnlijk was het buitenlandbeleid van Paasikivi en zijn opvolger Kekkonen, die van 1956 tot 1981 president van Finland was, succesvol. Ze slaagden erin Finland buiten het Warschaupact te houden, een vrijemarkteconomie te handhaven en konden Finland zelfs lid maken van een "westerse" organisatie als de Europese Vrijhandels Associatie (EVA).
De Finse meegaandheid beperkte zich niet tot de Finse politiek maar reikte ook tot in de pers waar met grote terughoudendheid over de USSR bericht werd. Kritiek op het Russische beleid werd niet op prijs gesteld. Dit kwam duidelijk aan de oppervlakte in de jaren zestig en zeventig toen ook in Finland het buitenlandse beleid van de VS (met name Vietnam) op veel protest kon rekenen, terwijl de Sovjet-Unie welwillender behandeld werd ook al voerde ook zij een agressieve politiek. Erg verwonderlijk is deze tweedeling in Finland niet. De angst dat de Sovjet-Unie toch nog ooit eens Finland binnen zou vallen bleef altijd aanwezig, het was dan ook handiger kritiek uit te oefenen op het verre Amerika dan de grote buur lastig te vallen. De in deze tijd ontstane anti-Amerikaanse houding heeft nog steeds haar weerslag op het huidige beleid omdat veel van de huidige bewindspersonen in die tijd hun eerste stappen op het politieke toneel zetten. Ondertussen wist Finland door zijn meegaande beleid wel totale onderwerping aan de Sovjet-Unie te voorkomen.
Hoewel Finland in het westen gezien werd als een meeloper van de Russen, had het wel het beoogde doel: het handhaven van de onafhankelijkheid. Toen in 1991 de Sovjet-Unie uiteenviel, was de Finse afhankelijkheid van zijn grote oosterbuur in luttele jaren goeddeels weggevallen. Maar toen kwam Finland wel in een economische crisis terecht.
In 1995 werd Finland lid van de Europese Unie en in 2002 werd de markka ingeruild voor de euro.
Historische wet rond seksueel geweld (4 juli 2022)
Finland was al geruime tijd bezig met een nieuwe wet die het verzenden van ongevraagde expliciete foto's strafbaar zou maken.
Bij de nieuwe definitie van seksuele intimidatie moet "verbaal lastigvallen, door middel van foto's of berichten, foto's maken van iemand of zichzelf" ook onder de term vallen. De straf zal variëren van een boete tot een gevangenisstraf van zes maanden. Onderzoek heeft aangetoond dat online seksuele intimidatie vaak voorkomt in de vorm van het verzenden van seksuele foto's zonder toestemming, ook wel bekend als "dick pics".
Op dit moment erkent de Finse wet alleen seksuele intimidatie als er sprake is van fysieke aanraking. Het verzenden van expliciete afbeeldingen kan soms vervolgd worden op grond van de lasterwetten, maar niet op basis van de seksuele aard van het bericht.
Instemming kan ook worden beïnvloed door andere factoren die in de wetgeving worden beschreven. Angst, een verminderde staat van bewustzijn, een plotselinge handeling of dreiging kunnen instemming ongeldig maken.
Alleszins staan in het wetsvoorstel het ontbreken van instemming en de intentie van het slachtoffer centraal bij de definitie van verkrachting.
Pia Puu Oksanen, adviseur op het gebied van discriminatie op basis van geslacht en seksualiteit: 'Dit is een geweldige dag voor de mensenrechten. De wettelijke hervorming maakt korte metten met verouderde en gevaarlijke wetten tegen verkrachting; ze helpt het stigma te verminderen dat verkrachtingsslachtoffers ervaren en maakt een einde aan een cultuur van straffeloosheid.'
In een rapport van Amnesty International uit 2019 staat gedetailleerd beschreven hoe strafprocessen aanzienlijk worden beïnvloed door aannames over typische gedragingen van verkrachtingsslachtoffers. Een van deze verkrachtingsmythes is bijvoorbeeld de overtuiging dat slachtoffers tegen hun aanvallers vechten of zich daarna hysterisch gedragen. In werkelijkheid is ‘bevriezen’ een normale reactie op een traumatische gebeurtenis en reageren alle slachtoffers anders.
De invoering van het begrip toestemming in de Finse wetgeving verandert de manier waarop seksueel geweld zal worden onderzocht. Het maakt het mogelijk het misdrijf te onderzoeken als een proces, in plaats van louter als een op zichzelf staande handeling. Dit is een belangrijke verschuiving.
Pia Puu Oksanen: 'Als de dader bijvoorbeeld sociale en economische controle en geweld gebruikt in de relatie, kan het slachtoffer zijn/haar vermogen verliezen om vrijelijk te uiten of hij/zij seks wil hebben of niet. Als gevolg van de nieuwe wet zal er in strafrechtelijke onderzoeken meer nadruk liggen op vrijwillige instemming.'
Het aantal landen dat het verkrachtingsdelict baseert op het ontbreken van instemming groeit al jaren. Naast Finland nam ook het Spaanse parlement onlangs een nieuwe wet aan. Er zijn daarmee vijftien landen die het ontbreken van instemming wettelijk hebben geregeld: België, Kroatië, Cyprus, Denemarken, Duitsland, Griekenland, IJsland, Ierland, Luxemburg, Malta, Slovenië, het Verenigd Koninkrijk en Zweden.