|
J A P A N |
|
|
Japan bestaat voornamelijk uit vier grote eilanden (Hokkaido, Honshu, Shikoku en Kyushu). Honshu is het grootste eiland en het heeft de belangrijkste steden.
Ook de Ryukyu-eilanden in het zuiden behoren tot Japan.
Op Hokkaido ligt een gebied waar onder meer de Ainu wonen, de oorspronkelijke bewoners van Japan.
De algemene eigenschappen van de vier belangrijke eilanden zijn: besneeuwde steile bergen (waaronder de beroemde vulkaan Fuji), korte rivieren, beboste hellingen, onregelmatige en mooie meren en kleine, vruchtbare vlaktes. Op het gecultiveerde land, dat slechts 11% van het totale landgebied van Japan vormt, is de bevolkingsdichtheid zeer hoog.
Politiek
De overheid in Japan is gebaseerd op de grondwet van 1947, die verklaart dat de keizer van Japan dient als "symbool van de staat", maar dat de soevereiniteit bij de bevolking ligt".
Hirohito was keizer vanaf 1926 tot zijn dood in 1989. Hij werd opgevolgd door zijn zoon, Akihito.
De meeste politieke partijen in Japan zijn klein en de leden zijn hoofdzakelijk professionele politici. Japan heeft momenteel meer dan 10.000 politieke partijen, de meeste zijn lokaal en regionaal.
De Liberale Democratische Partij (LDP) is vrij conservatief en steunt een alliantie met de Verenigde Staten en de wederzijdse veiligheidspacten tussen de twee landen.
De Sociale Democratische Partij (SDP) was lang de belangrijkste rivaal van de LDP. In 1994 vormde de partij echter een regeringscoalitie met de LDP.
Troostmeisjes
In oorlogszones over heel de wereld werd en wordt nog altijd seksueel geweld gebruikt tegen vrouwen. Gedurende eeuwen waren verkrachingen iets dat bijna automatisch bij oorlog hoorde. Seksueel geweld wordt met opzet gebruikt als een oorlogswapen, enerzijds om de tegenpartij te demoraliseren en anderzijds om de soldaten "amusement" te verschaffen. De daders blijven meestal ongestraft.
Een triest voorbeeld hier was het systeem ingesteld door het Japanse keizerlijke leger voor en tijdens de Tweede Wereldoorlog. De vrouwen die hiervan het slachtoffer waren, werden eufemistisch "troostmeisjes" genoemd. In werkelijkheid waren het seksslavinnen, die tegen hun wil vastgehouden werden, verkracht, gemarteld, gebrutaliseerd, jarenlang. Het ging om vrouwen in China, Taiwan, Borneo, Filippijnen, Singapore, Maleisië, het vroegere Birma, Indonesië en aan aantal eilanden in de Stille Oceaan. Hun aantal wordt geschat op meer dan 200.000. Sommigen werden dicht bij huis vastgehouden, maar anderen werden van land naar land meegenomen om dicht bij de soldaten te zijn. De meesten waren niet eens twintig.
Zestig jaar na het einde van de oorlog heeft de Japanse regering nog steeds de verantwoordelijkheid niet op zich genomen voor deze misdaden. De overlevenden wachten nog altijd op officiële compensatie en op een duidelijke verontschuldiging waardoor ze hun menselijke waardigheid kunnen terugwinnen.
Toen de geallieerden na de oorlog een internationaal tribunaal instelden voor het Verre Oosten om Japanse oorlogsmisdadigers te berechten, kwamen de "troostmeisjes" niet eens ter sprake. Enkel in Indonesië, waar Nederland een militair tribunaal had ingesteld, werden tien Japanse soldaten veroordeeld voor de seksuele slavernij van 35 Nederlandse vrouwen.
Allerhande getuigenissen hebben de internationale wetgeving beïnvloed. Hierdoor werden na de conflicten in voormalig Joegoslavië en in Rwanda seksuele misdrijven vervolgd. Het Statuut van Rome gaat nog een stap verder. Het erkent nadrukkelijk seksuele slavernij als een misdaad tegen de menselijkheid. Amnesty International dringt er dan ook op aan dat Japan onmiddellijk het Statuut van Rome ratificeert, wat het al beloofde bij de oprichting ervan in 2002.
Doodstraf voor man met verstandelijke beperking!
Matsumoto Kenji werd veroordeeld op 17 september 1993 voor een overval en een moord die hij samen met zijn broer pleegde. De rechter erkende dat Kenji onder invloed stond van zijn broer en niet tegen hem kon ingaan.
Kenji ging dan ook in beroep tegen zijn veroordeling maar dat werd afgewezen. Hij kan op elk moment geëxecuteerd worden. Zijn broer pleegde enige tijd geleden zelfmoord.
Kenji heeft sinds zijn geboorte een verstandelijke beperking ten gevolge van een kwikvergiftiging. Hij heeft daardoor een zeer laag IQ waardoor hij kwetsbaar was tijdens politieverhoren. Volgens zijn advocaat zou de politie hem gedwongen hebben te bekennen door hem tijdens het verhoor eten aan te bieden en te zeggen dat hij 'een echte man' moest zijn. De rechter oordeelde dat hij mentaal bekwaam genoeg was om ter dood veroordeeld te worden en dat zijn bekentenis betrouwbaar was.
De gezondheid van Kenji is slecht. Hij zit in een rolstoel en lijdt aan ernstige waanstoornissen. Zijn advocaat vreest dat Kenji door zijn verstandelijke beperking zijn dossier, gerechtelijke procedure maar ook zijn straf niet begrijpt. Bovendien kan hij door zijn beperking ook niet goed communiceren met zijn advocaat die daardoor essentiële informatie mist die Kenji zou kunnen helpen.
Vrijspraak voor terdoodveroordeelde Iwao Hakamada!
Op 26 september 2024 werd de 88-jarige Iwao Hakamada eindelijk vrijgesproken. Hij bracht meer dan 45 jaar door in de gevangenis, wachtend op zijn executie. Amnesty International voerde meer dan 15 jaar actie voor hem. Dit vonnis is een belangrijke erkenning van het vreselijke onrecht dat Hakamada tijdens het grootste deel van zijn leven heeft moeten doorstaan. Er komt nu een einde aan het inspirerende gevecht van zijn zus Hideko om zijn naam te zuiveren, en van alle andere mensen die hem steunden.
Hakamada Iwao wordt aanzien als de persoon die langer dan wie ook ter wereld in de dodencel zat. Hij werd in 1968 ter dood veroordeeld en bracht meer dan 45 jaar door in een dodencel, het grootste deel ervan in eenzame opsluiting. Dit heeft gevolgen gehad voor zijn gezondheid: Hakamada lijdt aan psychische problemen. In Japan wordt een executie slechts kort voor de uitvoering aangekondigd. Hakamada heeft tientallen jaren in eenzaamheid geleefd terwijl hij iedere dag dacht dat dit misschien de dag van zijn executie was.
Tijdens zijn eerste rechtszaak werd Hakamada veroordeeld voor de moord op zijn werkgever en diens gezin. Zijn veroordeling was vrijwel uitsluitend gebaseerd op een gedwongen ‘bekentenis’. Na 20 dagen ondervraagd en onder druk gezet te zijn door de politie ‘bekende’ Hakamada. Tijdens de rechtszaak trok hij zijn ‘bekentenis’ echter weer in en gaf aan dat de politie hem had bedreigd en mishandeld.
In maart 2014 besloot de rechtbank dat er een nieuw proces zou komen, nadat er DNA-bewijs was gevonden dat zijn veroordeling in twijfel trok. Het besluit voor een nieuw proces was gebaseerd op meer dan 600 bewijsstukken die de aanklager aandroeg. Hakamada werd vrijgelaten, maar hij moest nog 10 jaar wachten tot hij werd vrijgesproken en zijn naam werd gezuiverd.
In juni 2018 werd het besluit tot een nieuw proces namelijk weer ingetrokken door een hogere rechtbank in Tokio, nadat aanklagers ertegen in beroep waren gegaan. De advocaten van Hakamada gingen hiertegen opnieuw in beroep, wat ertoe leidde dat het Japanse Hooggerechtshof het besluit van de rechtbank in Tokio in december 2020 weer introk en opdroeg het beroep te herzien.
Het nieuwe proces van Hakamada begon officieel in oktober 2023. Zijn gedwongen ‘bekentenis’ werd nu niet meegenomen als bewijs. Aanklagers bleven hun steun uitspreken voor zijn veroordeling en voor de doodstraf die hij kreeg opgelegd. Maar op 26 september 2024 werd hij dus eindelijk vrijgesproken.
Japan voert nog steeds executies uit, ook van mensen wiens beroep nog lopende is. Dat gaat in tegen de internationale regels omtrent de doodstraf. De laatste executie in Japan vond op 26 juli 2022 plaats. Executies worden er uitgevoerd door ophanging. Per 31 december 2023 waren de doodstraffen van 107 van de 115 mensen die ter dood waren veroordeeld bevestigd. Dat betekent dat hun executies ieder moment uitgevoerd kunnen worden. Terdoodveroordeelden worden in Japan in eenzame opsluiting vastgehouden. Ook mensen met mentale en intellectuele beperkingen worden in Japan ter dood veroordeeld, wat ingaat tegen het internationaal recht en internationale afspraken.