|
|
T H A I L A N D |
|
|
Thailand is een koninkrijk in Zuidoost-Azië, dat in het oosten wordt begrensd door Laos en Cambodja, in het westen door Myanmar en de Andamanse Zee, in het uiterste zuiden door Maleisië en in het zuidoosten door de Golf van Thailand, een onderdeel van de Zuid-Chinese Zee.
Het noorden van Thailand is uitgebreid bebost met een geheel ander bostype dan de rest van Thailand. Deze bossen worden voornamelijk gevormd door bladverliezende bomen zoals de teakboom. Het noorden heeft ook veel bergen, waar de bergvolkeren hun verblijfplaats vinden. De hoogste berg in Thailand is de Doi Inthanon (2590 m.). In dit gebied lopen vele riviertjes door diepe valleien naar een centraal vruchtbaar gebied.
In het noordoosten bevindt zich het droge en onherbergzame Khoratplateau dat gemiddeld 250 meter boven zeeniveau ligt. Delen ervan zijn zo onvruchtbaar en ogen zo schraal dat het gebied ook wel de Huilende Vlakte wordt genoemd.
Verder naar het zuiden ligt het rivierengebied. De hoofdstad van Thailand, Bangkok, ligt aan de Chao Phraya-rivier waar die uitmondt in de Golf van Thailand.
Het zuiden van Thailand, het smalle schiereiland Malakka, bestaat uit een bergketen die begroeid is met tropische regenwouden. Opmerkelijk hier zijn de kaarsrecht omhoog rijzende kalksteenrotsen.
Voor de kust liggen honderden eilandjes, elk met zijn eigen verhaal en zijn eigen geschiedenis.
Politiek
Thailand is een van de weinige landen in Zuidoost-Azië die nooit werden gekoloniseerd. Als staatsvorm heeft Thailand een parlementaire constitutionele monarchie met een koning van de Chakri-dynastie aan het hoofd van het land en een minister-president aan het hoofd van de regering. Het land heette tot 1949 Siam. De Thaise naam van het land is "Prathet Thai", waarbij Prathet "land" betekent en het woord Thai "vrij". De naam Thailand staat dus letterlijk voor "vrij land".
Thailand kent algemeen stemrecht sinds 1932. De kiesleeftijd is in 1995 verlaagd van 20 naar 18 jaar.
Het is gevaarlijk leven in Zuidoost-Azië, zeker voor mensenrechtenverdedigers en sociale of politieke activisten. Nieuwsberichten maken pijnlijk concreet hoe actueel en dodelijk de druk op middenveldorganisaties is in Thailand. Toch vertellen die maar een klein deel van het verhaal, een deel dat zich meestal afspeelt in de hoofdstad en dat hooggeschoolde mensenverdedigers in de hoofdrol heeft.
Er zijn drie redenen waarom er zo veel conflicten zijn over landbezit. Er is de concentratie van grond, waardoor sommige bedrijven gigantische landerijen hebben, terwijl zeker anderhalf miljoen families op het platteland geen grond bezitten. Verder bestaat er overal veel corruptie bij het toekennen van landtitels. En er is de willekeur waarmee de regering wetten kan opleggen en afdwingen, zonder rekening te houden met de mening van of de impact op de lokale bevolking -het grootste probleem.
Mahachai ligt aan de zuidrand van de hoofdstad Bangkok. Het vroegere vissersdorp is uitgegroeid tot een industriële havenstad en de grootste draaischijf voor vis en zeevruchten in Thailand. En tot een centrum van migratie. Het Ministerie van Sociale Zaken geeft voor het hele land een cijfer van zo'n 300.000 arbeidsmigranten uit Myanmar. Hier in Mahachai worden ze vooral tewerkgesteld in de visverwerkende nijverheid, elders werken ze onder andere in kippenkwekerijen, al komt slavenarbeid dichter bij de werkelijkheid dan tewerkstelling. Bedrijven houden zich vaak niet aan het wettelijk opgelegde minimumloon, de verplichte vakantiedagen worden niet toegekend, en de arbeidstijden zijn hallucinant: de opzichters van de kippenstallen werken van 7 tot 12, van 13 tot 17 en opnieuw van 19 tot 5 uur, zeven dagen per week gedurende de veertig dagen durende cyclus waarin de kuikens kippen worden. De standaardprocedure: iedereen die een bedrijf aanklaagt of bekritiseert, krijgt een dagvaardiging wegens smaad en eerroof in de bus.
De sterke man in Thailand, generaal Prayuth Chan-ocha, heeft geen democratisch gelegitimeerd mandaat, ook niet nu hij premier geworden is van een 'burgerregering'. Hij kwam aan de macht door een staatgreep op 22 mei 2014, de twaalfde al sinds Thailand in 1932 een constitutionele monarchie werd.
Hij regeerde vijf jaar lang met de bijna absolute macht die hij zichzelf gaf in artikel 44 van de voorlopige grondwet: elke publieke manifestatie met meer dan vijf deelnemers was verboden, de junta kon elke publicatie verbieden als die angst kon teweegbrengen of de waarheid misvormde... Maar het echte zwarte gat van de democratie in Thailand is de monarchie. Meer bepaald de wet op majesteitsschennis. Lèse Majesté, de twee Franse woorden die iedereen in Thailand kent, werd de voorbije jaren vooral ingezet om critici het zwijgen op te leggen.
Aangeklaagd na vreedzame demonstratie!
31 deelnemers aan een vreedzame anti-regeringsdemonstratie in de Thaise hoofdstad Bangkok worden aangeklaagd voor onder meer ‘opruiing’. Ze kunnen allemaal 7 jaar cel krijgen.
Thailand heeft een lange geschiedenis van onwettige arrestaties en politiek gemotiveerde aanklachten. Sinds de strenge COVID-noodverordening in maart van kracht werd, gingen tienduizenden mensen de straat op om te demonstreren voor maatschappelijke gerechtigheid. De politie pakt ze steeds vaker op.
Sitanun Satsaksit!
Mensenrechtenactiviste Sitanun Satsaksit wil dat de autoriteiten in Cambodja en Thailand het lot en de verblijfplaats van haar broer vrijgeven. Haar broer werd in 2020 ontvoerd terwijl hij met haar aan het bellen was. De Thaise autoriteiten hebben haar aangeklaagd voor haar mensenrechtenwerk op grond van de Covid-19-noodverordeningen, die zij gebruiken om vreedzame kritiek te onderdrukken. Amnesty International riep de Thaise autoriteiten op alle procedures tegen haar te staken, en te zorgen dat mensenrechtenverdedigers in een veilige omgeving hun werk kunnen doen.
Het laatste telefoongesprek van Sitanun Satsaksit met haar jongere broer Wanchalearm werd onderbroken toen hij werd ontvoerd door onbekenden in Cambodja. Wanchalearm is zelf een sociaal en politiek activist. Hij verdween dus in 2020, maar Sitanun blijft onvermoeibaar als het aankomt op gerechtigheid voor haar broer. Ze wil weten waar hij is en wat er met hem gebeurd is. Dat de Thaise autoriteiten een onderzoek naar zijn verdwijning zijn gestart in maart 2022, is een rechtstreeks gevolg van Sitanuns protest.
Sitanun besloot zich uit te spreken om andere familieleden die met soortgelijke beproevingen worden geconfronteerd te helpen om gerechtigheid te krijgen en het lot en de verblijfplaats van hun familieleden te kennen na hun verdwijning. Zij heeft zich aangesloten bij campagnes van ngo’s die er bij het Thaise Huis van Afgevaardigden op aandringen een reeds lang ingediend wetsvoorstel aan te nemen dat gedwongen verdwijningen en foltering strafbaar zou maken. De wet moet kunnen leiden tot strengere maatregelen om vermoedelijke gedwongen verdwijningen te onderzoeken en te voorkomen, zowel in Thailand als daarbuiten
In een speech die ze voerde op een druk kruispunt in Bangkok drong ze erop aan dat het Thaise parlement het wetsvoorstel over gedwongen verdwijning en foltering zou aannemen. Na de speech startte de politie een gerechtelijke procedure tegen Sitanun en anderen omdat “een groep van meer dan 25 personen een risico op verspreiding van Covid-19 met zich meebrengt”. Er lopen nog andere procedures tegen haar omdat ze op de Internationale Mensenrechtendag met een twaalftal activisten verzamelde buiten het VN-hoofdkwartier in Bangkok om petities in te dienen over de mensenrechten van o.a. Wanchalearm. Als Sitanun voor beide aanklachten wordt veroordeeld, riskeert ze een gevangenisstraf van maximaal vier jaar en een boete van 80.000 baht (ongeveer 2.250 USD).
Amnesty International heeft met bezorgdheid vastgesteld hoe sociale en politieke activisten, studenten en jongeren door de Thaise autoriteiten worden geviseerd en lastiggevallen op grond van de Covid-19-noodvorderingen.
Bescherming voor Oeigoerse vluchtelingen!
De Thaise autoriteiten hebben op 27 februari 2025 veertig Oeigoeren gedwongen teruggestuurd naar China. Nu lopen vijf andere Oeigoerse mannen datzelfde risico, want in China kunnen ze worden blootgesteld aan ernstige mensenrechtenschendingen. Deze mensen vluchtten in 2014 naar Thailand omdat ze dreigden vervolgd te worden omwille van hun Oeigoerse afkomst.
De Thaise regering moet zijn internationale verplichtingen nakomen en de rechten van deze mensen vrijwaren. Dat betekent dat ze ervoor moeten zorgen dat de mannen een eerlijke asielprocedure kunnen starten en doorlopen.
Het terugsturen van mensen die gevaar lopen in eigen land is verboden volgens het internationaal recht. Thailand zelf heeft hieromtrent in 2022 ook een wet opgenomen die stelt dat “regeringsorganisaties of openbare ambtenaren in geen geval iemand naar een ander land mogen verdrijven, deporteren of uitleveren als er ernstige redenen zijn om te geloven dat deze persoon het risico loopt op foltering, wrede, onmenselijke of onterende behandeling of gedwongen verdwijning”. En toch zetten de autoriteiten eerder al 40 Oeigoeren het land uit naar China.
Amnesty International beschikt over bewijzen van massaal en systematisch wangedrag van de Chinese regering tegen Oeigoeren en andere moslims die in Xinjiang wonen. De Chinese autoriteiten leggen Oeigoeren beperkingen op inzake vrijheid van meningsuiting, bijeenkomst en godsdienst, en onderwerpen hen aan willekeurige detentie, foltering en andere mishandeling, oneerlijke processen, terechtstellingen, buitengerechtelijke executies en schendingen van hun economische, culturele en sociale rechten.
Grensconflict met Cambodja
Op 23 juli 2025 openden Thaise en Cambodjaanse troepen alweer het vuur bij een betwist grensgebied. De situatie lijkt verder te escaleren en er zouden minstens 11 Thaise burgers en 1 militair zijn gedood. Het Thaise leger meldde daarnaast dat drie burgers gewond raakten bij een raketaanval vanuit Cambodja.
Thailand zou als vergelding F-16’s hebben ingezet tegen Cambodjaanse doelwitten. Daarbij zouden precisiebombardementen zijn ingezet tegen wapenopslagplaatsen. De hele operatie zou slechts twintig minuten hebben geduurd.
De schermutseling vond plaats in de Thaise provincie Surin. Beide landen beschuldigen elkaar ervan als eerste het vuur te hebben geopend. Volgens het Thaise leger vloog er kort voor het incident een Cambodjaanse drone over het gebied en naderden zes zwaarbewapende Cambodjaanse militairen een Thaise post.
Een Cambodjaanse artilleriegranaat zou volgens Thaise media ook een tankstation geraakt hebben in Ban Phue, in de regio Kantharalak in de provincie Sisaket. Het tankstation ligt op zowat 20 kilometer van de grens.
Vanwege het oplopende geweld werden ongeveer 40.000 inwoners uit 86 dorpen geëvacueerd naar veiligere locaties. Scholen bleven gesloten. De Thaise ambassade in de Cambodjaanse hoofdstad Phnom Penh riep haar onderdanen op om het land zo snel mogelijk te verlaten, tenzij er dringende redenen zijn om te blijven.
De reeds heel lang aanslepende spanningen liepen eerder die week op nadat vijf Thaise soldaten gewond waren raakten bij een landmijnexplosie. Thailand reageerde met de uitwijzing van de Cambodjaanse ambassadeur. Phnom Penh riep daarop zijn diplomaten terug en zette de diplomatieke betrekkingen op een lager pitje.
Het grensconflict was pas echt terug opgelaaid op 28 mei toen een militair uit Cambodja om het leven kwam tijdens beschietingen aan de grens tussen de twee buurlanden. De volgende dag al besloten Phnom Penh en Bangkok nochtans al om de situatie te de-escaleren, maar toch hield Cambodja zijn troepen aan de grens.
De situatie heeft ook politieke gevolgen: de Thaise premier is voorlopig geschorst vanwege haar omstreden aanpak van de kwestie.
Even later nam het leger van Thailand de controle over van alle grensposten met Cambodja, op grond van een dreiging voor de soevereiniteit en veiligheid van het land. De autoriteiten van de provincie Chanthaburi lieten weten dat ook twee grensposten waar toeristen kunnen oversteken tijdelijk dichtgingen. Handel was wel nog toegelaten en ook arbeiders uit Cambodja mochten de grens nog oversteken.
Premier Hun Manet van Cambodja zei dat zijn land een klacht zal indienen bij het Internationaal Gerechtshof over de onenigheid rond de grens met Thailand. Die is ongeveer 800 kilometer lang en dateert grotendeels uit het koloniale tijdperk toen Frankrijk de plak zwaaide in Indochina. De twee landen zijn het nog steeds oneens over waar de grens precies loopt. In het grensgebied staan veel heilige tempels, waaronder de Preah Vihear-tempel uit de 11de eeuw, die door beide partijen geclaimd worden.
Op 28 juli maakte de Maleisische premier Anwar Ibrahim bekend dat er een akkoord was bereikt over "een onmiddellijk en onvoorwaardelijk staakt-het-vuren", met ingang van middernacht. Beide leiders spraken de hoop uit dat de situatie snel kan terugkeren naar normaliteit.
De gevechten hadden inmiddels aan wel 43 mensen het leven gekost en hadden meer dan 300.000 mensen ontheemd. Beide landen gaven elkaar de schuld van het conflict en riepen hun ambassadeurs terug. Thailand sloot tijdelijk alle grensovergangen, behalve voor Cambodjaanse arbeidsmigranten die naar huis terugkeerden.
De onderhandelingen kregen internationale aandacht: zowel de Amerikaanse als de Chinese ambassadeur in Maleisië waren aanwezig als waarnemers, nadat president Trump had gewaarschuwd dat handelsakkoorden op het spel stonden zolang het geweld voortduurde.
Verschillende ministers van het regionale samenwerkingsverband ASEAN spraken eerder hun zorg uit over de humanitaire situatie en riepen beide landen op hun geschillen vreedzaam te beslechten. Ook paus Leo XIV sprak zondag zijn solidariteit uit met de slachtoffers van het conflict.
Nauwelijks twee dagen later beschuldigde Thailand Cambodja van het schenden van het bestand, voor de tweede dag op rij zelfs. De schendingen zouden op drie locaties langs de betwiste grens hebben plaatsgevonden, maar Cambodja ontkent.
Cambodjaanse troepen zouden het vuur geopend hebben op Thaise posities in de provincie Sisaket. Thailand zou uit zelfverdediging hebben gereageerd. Het Cambodjaanse ministerie van Buitenlandse Zaken verwierp alle beschuldigingen met klem.
Thailand en Cambodja ondertekenden uiteindelijk op 26 oktober een uitgebreid staakt-het-vuren, in Maleisië. Het akkoord kwam er onder druk van president Trump, die het een echt vredesakkoord noemde. Gastland Maleisië daarentegen had het enkel over een bestand. En de Thaise minister van Buitenlandse Zaken hield het op "een pad naar vrede".
Niet veel later bleek de uitspraak van Trump van nul of generlei waarde te zijn en laaide het conflict gewoon terug op -zoals velen hadden voorspeld.
Cambodja beschuldigde Thailand er begin december van twee F-16 gevechtsvliegtuigen te hebben ingezet om zeven bommen te laten vallen op zijn grondgebied. Enkele uren eerder had president Trump nog verzekerd dat het geweld was beëindigd na een telefoongesprek met de leiders van beide landen.
De Thaise autoriteiten bevestigden wel dat ze een aanval hadden uitgevoerd en verklaarden dat ze militaire operaties zouden blijven uitvoeren indien nodig.
De nieuwe gevechten kostten al direct aan minstens twintig mensen het leven. Honderdduizenden mensen zijn de regio ontvlucht.
Onze schrijfactie voor september: laat activist Le Chi Thanh vrij!
Op 6 maart arresteerde de Thaise migratiepolitie de Vietnamese activist Le Chi Thanh en sloot hem op in het Suan Phlu-detentiecentrum in Bangkok.
Le Chi Thahn is een voormalige politieagent die via sociale media corruptie en wangedrag binnen de Vietnamese openbare veiligheidssector aan de kaak stelde.
In 2021 en 2022 werd hij op basis van valse beschuldigingen veroordeeld tot in totaal vijf jaar gevangenisstraf omdat hij op vreedzame wijze zijn mening had geuit over sociale en politieke kwesties. Na zijn vrijlating ging hij naar Thailand waar hij een werkvergunning had. De Thaise autoriteiten beweren nu dat zijn werkvergunning ongeldig is nadat de Vietnamese autoriteiten zijn paspoort introkken.
Le Chi Thanh werd vóór zijn arrestatie niet op de hoogte gesteld van deze intrekking. Als hij onder dwang naar Vietnam (Viet Nam) wordt teruggestuurd, loopt hij het risico op foltering en andere vormen van mishandeling.
De Thaise autoriteiten moeten Le Chi Thanh onmiddellijk en onvoorwaardelijk vrijlaten. Ze mogen hem zeker niet naar Vietnam uitzetten.
VN-deskundigen stelden een patroon vast waarbij Vietnamese functionarissen vluchtelingen bezoeken die in Thaise detentiecentra vastgehouden worden, om hen onder druk te zetten zodat ze ‘vrijwillig’ naar Vietnam zouden terugkeren.
Organisaties uit het maatschappelijk middenveld en VN-deskundigen hebben herhaaldelijk gewaarschuwd voor de toenemende samenwerking tussen Thaise en Vietnamese autoriteiten bij het onderdrukken van dissidenten. Hun bezorgdheid wordt versterkt door een reeks alarmerende incidenten, waaronder de gedwongen verdwijning van Thaise activisten in Vietnam in januari 2019, de ontvoering van de Vietnamese blogger Truong Duy Nhat in Thailand en de gedwongen verdwijning van de Vietnamese journalist Duong Van Thai in april 2023.
Stuur een brief naar:
Prime Minister Anutin Charnvirakul
Government House
1 Phitsanalok Road
Bangkok
Thailand
email: prforeign@prd.go.th
Of naar de ambassade van Thailand:
Ambassadeur Kanchana Patarachoke
Waterloosesteenweg 879
1000 Brussel
email: thaibxl@thaiembassy.be
(Boom, ... September 2026)
Dear Prime Minister,
Vietnamese anti-corruption activist Le Chi Thanh was arrested by immigration police on 6 March and is currently detained at Bangkok’s Suan Phlu Immigration Detention Centre. He is at risk of imminent deportation to Viet Nam.
Le Chi Thanh should never be forcibly returned to Viet Nam because of Thailand’s obligation under the international legal obligations of non-refoulement, the UN Convention Against Torture, and the domestic law on torture and enforced disappearance.
Therefore, dear Prime Minister, I would like to ask you to release him immediately and see to it that he has access to a full, effective, and fair assessment of his asylum claims. Pending his release Le Chi Thanh should be treated in full accordance with the UN Standard Minimum Rules for the Treatment of Prisoners (the Nelson Mandela Rules) and protected from torture and other ill-treatment. Please provide him with access to legal assistance and medical care.
As a matter of fact, I've heard of Vietnamese officials coming to visit Vietnamese detainees without their consent: this could be some kind of threat or intimidation to force them to return to Viet Nam against their will.
Yours sincerely,
(Naam, adres en handtekening)
Mijnheer de Minister-President,
De Vietnamese anti-corruptie-activist Le Chi Thanh werd op 6 maart gearresteerd door de immigratiepolitie en wordt nu vastgehouden in Suan Phlu, het detentiecentrum voor immigranten van Bangkok. Hij kan elk moment gedeporteerd worden naar Vietnam.
Le Chi Thanh mag nooit gedwongen worden uitgezet naar Vietnam gezien de verplichting van Thailand onder het internationaal geldende principe van non-refoulement, de Conventie van de VN tegen Foltering en de eigen wetgeving rond foltering en gedwongen verdwijning.
Daarom, Mijnheer de Minister-President, wil ik u verzoeken hem onmiddellijk weer vrij te laten en ervoor te zorgen dat hij een volledige, efficiënte en faire behandeling krijgt van zijn aanspraken op asiel. In afwachting van zijn vrijlating moet Le Chi Thanh behandeld worden in volledige overeenstemming met de UN Standard Minimum Rules for the Treatment of Prisoners (de Nelson Mandela-Regels) en beschermd tegen foltering en andere mishandelingen. Gelieve ook te zorgen voor wettelijke bijstand en medische verzorging.
En dan nog dit: naar het schijnt krijgen Vietnamese gevangenen soms bezoek van beambten uit Vietnam, maar dan zonder hun toestemming. Dit zou een vorm van dreigement of intimidatie kunnen zijn om hen ertoe te brengen dat ze tegen hun wil terugkeren naar hun land.
Hoogachtend,