Wist je dat
° 884 miljoen mensen ter wereld geen toegang hebben tot drinkbaar water?
° meer dan 2,6 miljard mensen niet over de nodige sanitaire voorzieningen beschikken?
° jaarlijks 1,5 miljoen kinderen onder de 5 jaar sterven en 443 miljoen schooldagen verloren gaan ten
gevolge van water- en sanitairgerelateerde ziektes?
° ongeveer 1 miljard mensen in de buurt van waterbronnen wonen, maar er geen toegang toe hebben door
bijvoorbeeld hoge prijzen of een slechte toevoer?
° op 28 juli 2010 de algemene vergadering van de Verenigde Naties een resolutie heeft aangenomen
waarbij proper water en sanitaire voorzieningen als mensenrecht werden erkend?
° Amnesty International deze resolutie als een eerste stap ziet naar een betere bescherming van het recht
op water en sanitaire voorzieningen?
RECHT OP WATER
Zonder water kunnen mensen niet langer leven dan een paar dagen. Water speelt een belangrijke rol voor het functioneren van het menselijk lichaam, voor hygiëne, landbouw, industrie, ...
Vele mensen blijven echter verstoken van hun recht op water: door industriële en agrarische vervuiling van
waterbronnen, onwil om arme stadsbewoners zuiver drinkwater te leveren, een monopolie op waterbronnen
door commerciële ondernemingen, het beperken van watertoevoer als oorlogstrategie of als middel om een
oplossing in politieke conflicten af te dwingen. Denk bijvoorbeeld aan de controle van Israël over de
watervoorraden in de bezette Westelijke Jordaanoever. Het Israëlische leger sluit landelijke Palestijnse
gemeenschappen niet aan op het waterverdelingsnetwerk en maakt het hen op allerlei manieren onmogelijk
om een verzekerde toegang tot water te hebben. Dit alles met de bedoeling de gemeenschappen uit deze
plattelandsgebieden te verdrijven.
Het recht op water hangt onder meer samen met het recht op een behoorlijke levensstandaard, het recht op
voedsel en het recht op gezondheid, zoals opgenomen in de Universele Verklaring van de Rechten van de
Mens en het VN-Verdrag over Economische, Sociale en Culturele rechten.
Water werd door het VN-comité van Economische, Sociale en Culturele rechten (2002) en de Raad van
Europa als afzonderlijk recht erkend. De VN stelde in 2008 een onafhankelijke expert aan om onderzoek te
voeren naar mensenrechten in relatie tot toegang tot veilig drinkwater en sanitaire voorzieningen.
De Wereldwaterdag, 22 maart, is de internationale dag in het teken van water -en dit al sinds 1993. De lidstaten van de Verenigde Naties worden opgeroepen op die dag de mondiale waterproblematiek bij een breed publiek kenbaar te maken via het organiseren van evenementen en het verspreiden van informatie over water.
In 2010 was het thema: "Uitdagingen en mogelijkheden in verband met waterkwaliteit".
De Wereldwaterdag wil mensen voorbereiden op rampen en kennis delen op regionaal niveau. Het is eveneens de bedoeling wereldwijd politieke en gemeenschapsacties ter voorkoming en vermindering van aan water gerelateerde rampen te inspireren. Daarnaast moeten de acties die vanuit de Wereldwaterdag georganiseerd worden, bijdragen aan de Millenniumdoelstelling met betrekking tot het verminderen van armoede en het bouwen aan duurzame ontwikkeling.
DE VN-RESOLUTIE OVER WATER EN SANITAIRE VOORZIENINGEN ALS MENSENRECHT
Op 28 juli 2010 werd in de algemene vergadering van de Verenigde Naties een resolutie besproken over het
recht op drinkbaar water en sanitaire voorzieningen. 122 landen stemden voor, 41 landen hebben zich
onthouden (onder meer het Verenigd Koninkrijk, de Verenigde Staten, Turkije,
Denemarken en Nederland).
De resolutie erkent het recht op veilig en proper drinkwater en sanitaire voorzieningen als een mensenrecht,
essentieel voor een behoorlijke levensstandaard en alle mensenrechten. Hiermee roept ze staten en internationale organisaties op om financiële
middelen te voorzien en technische kennis over te dragen, via internationale hulp en samenwerking.
De resolutie werd dus niet bij consensus genomen. Landen die zich hebben onthouden, argumenteerden dat er
onvoldoende tijd was om de tekst te onderzoeken, dat de onderhandelingen niet transparant en omvattend zijn
verlopen, dat er geen duidelijke basis is in het internationale recht om een nieuw, afzonderlijk mensenrecht
van water en sanitaire voorzieningen te creëren en dat de huidige tekst geen duidelijke definitie, inhoud en
doel met betrekking tot het recht op water en sanitaire voorzieningen vooropstelt. Ze haalden ook aan dat de
tekst onvoldoende verduidelijkt welke verantwoordelijkheid dit meebrengt voor staten en welke garanties ze
moeten bieden om het recht op water en sanitaire
voorzieningen te verwezenlijken.
STANDPUNT VAN AMNESTY INTERNATIONAL
Amnesty International ziet deze resolutie en de erkenning van water als een mensenrecht als een belangrijke
eerste stap. Het is nu aan de verschillende landen om deze erkenning aan te grijpen om het leven en de
gezondheid van miljoenen mensen te beschermen en zonder voorbehoud de rechten op water en sanitaire
voorzieningen te steunen.
Er is immers geen juridische reden waarom landen de resolutie niet kunnen steunen. Verder maakt het recht op water al deel uit van het internationale recht
en is er ook een juridische basis om het recht op sanitaire
voorzieningen te erkennen als mensenrecht.
Vrouwen die hun leven riskeren wanneer ze 's nachts gebruik maken van openbare toiletten en mensen van
wie de kinderen sterven ten gevolge van een gebrek aan proper water moeten de mogelijkheid worden gegeven
om hun leiders verantwoordelijk te stellen voor proper water en sanitaire voorzieningen.
Amnesty International wil via haar campagne "Demand Dignity" een einde stellen aan schendingen van
mensenrechten die mensen arm maken en arm houden. Amnesty wil over de hele wereld mensen mobiliseren
om overheden, bedrijven en andere machtige instanties naar de stem van de armen te doen luisteren en hun
rechten te laten erkennen en beschermen. Zeker voor mensen in armoede is het recht op water uiterst
belangrijk.
|