Wikipedia MENSENRECHTEN EN WATER Wikipedia Protos

Wist je dat
° 884 miljoen mensen ter wereld geen toegang hebben tot drinkbaar water?
° meer dan 2,6 miljard mensen niet over de nodige sanitaire voorzieningen beschikken?
° jaarlijks 1,5 miljoen kinderen onder de 5 jaar sterven en 443 miljoen schooldagen verloren gaan ten gevolge van water- en sanitairgerelateerde ziektes?
° ongeveer 1 miljard mensen in de buurt van waterbronnen wonen, maar er geen toegang toe hebben door bijvoorbeeld hoge prijzen of een slechte toevoer?
° op 28 juli 2010 de algemene vergadering van de Verenigde Naties een resolutie heeft aangenomen waarbij proper water en sanitaire voorzieningen als mensenrecht werden erkend?
° Amnesty International deze resolutie als een eerste stap ziet naar een betere bescherming van het recht op water en sanitaire voorzieningen?

RECHT OP WATER
Zonder water kunnen mensen niet langer leven dan een paar dagen. Water speelt een belangrijke rol voor het functioneren van het menselijk lichaam, voor hygiëne, landbouw, industrie, ...
Vele mensen blijven echter verstoken van hun recht op water: door industriële en agrarische vervuiling van waterbronnen, onwil om arme stadsbewoners zuiver drinkwater te leveren, een monopolie op waterbronnen door commerciële ondernemingen, het beperken van watertoevoer als oorlogstrategie of als middel om een oplossing in politieke conflicten af te dwingen. Denk bijvoorbeeld aan de controle van Israël over de watervoorraden in de bezette Westelijke Jordaanoever. Het Israëlische leger sluit landelijke Palestijnse gemeenschappen niet aan op het waterverdelingsnetwerk en maakt het hen op allerlei manieren onmogelijk om een verzekerde toegang tot water te hebben. Dit alles met de bedoeling de gemeenschappen uit deze plattelandsgebieden te verdrijven.
Het recht op water hangt onder meer samen met het recht op een behoorlijke levensstandaard, het recht op voedsel en het recht op gezondheid, zoals opgenomen in de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens en het VN-Verdrag over Economische, Sociale en Culturele rechten.
Water werd door het VN-comité van Economische, Sociale en Culturele rechten (2002) en de Raad van Europa als afzonderlijk recht erkend. De VN stelde in 2008 een onafhankelijke expert aan om onderzoek te voeren naar mensenrechten in relatie tot toegang tot veilig drinkwater en sanitaire voorzieningen.

De Wereldwaterdag, 22 maart, is de internationale dag in het teken van water -en dit al sinds 1993. De lidstaten van de Verenigde Naties worden opgeroepen op die dag de mondiale waterproblematiek bij een breed publiek kenbaar te maken via het organiseren van evenementen en het verspreiden van informatie over water.
In 2010 was het thema: "Uitdagingen en mogelijkheden in verband met waterkwaliteit".
De Wereldwaterdag wil mensen voorbereiden op rampen en kennis delen op regionaal niveau. Het is eveneens de bedoeling wereldwijd politieke en gemeenschapsacties ter voorkoming en vermindering van aan water gerelateerde rampen te inspireren. Daarnaast moeten de acties die vanuit de Wereldwaterdag georganiseerd worden, bijdragen aan de Millenniumdoelstelling met betrekking tot het verminderen van armoede en het bouwen aan duurzame ontwikkeling. de Blauwe Planeet

DE VN-RESOLUTIE OVER WATER EN SANITAIRE VOORZIENINGEN ALS MENSENRECHT
Op 28 juli 2010 werd in de algemene vergadering van de Verenigde Naties een resolutie besproken over het recht op drinkbaar water en sanitaire voorzieningen. 122 landen stemden voor, 41 landen hebben zich onthouden (onder meer het Verenigd Koninkrijk, de Verenigde Staten, Turkije, Denemarken en Nederland).
De resolutie erkent het recht op veilig en proper drinkwater en sanitaire voorzieningen als een mensenrecht, essentieel voor een behoorlijke levensstandaard en alle mensenrechten. Hiermee roept ze staten en internationale organisaties op om financiële middelen te voorzien en technische kennis over te dragen, via internationale hulp en samenwerking.
De resolutie werd dus niet bij consensus genomen. Landen die zich hebben onthouden, argumenteerden dat er onvoldoende tijd was om de tekst te onderzoeken, dat de onderhandelingen niet transparant en omvattend zijn verlopen, dat er geen duidelijke basis is in het internationale recht om een nieuw, afzonderlijk mensenrecht van water en sanitaire voorzieningen te creëren en dat de huidige tekst geen duidelijke definitie, inhoud en doel met betrekking tot het recht op water en sanitaire voorzieningen vooropstelt. Ze haalden ook aan dat de tekst onvoldoende verduidelijkt welke verantwoordelijkheid dit meebrengt voor staten en welke garanties ze moeten bieden om het recht op water en sanitaire
voorzieningen te verwezenlijken.

STANDPUNT VAN AMNESTY INTERNATIONAL
Amnesty International ziet deze resolutie en de erkenning van water als een mensenrecht als een belangrijke eerste stap. Het is nu aan de verschillende landen om deze erkenning aan te grijpen om het leven en de gezondheid van miljoenen mensen te beschermen en zonder voorbehoud de rechten op water en sanitaire voorzieningen te steunen.
Er is immers geen juridische reden waarom landen de resolutie niet kunnen steunen. Verder maakt het recht op water al deel uit van het internationale recht en is er ook een juridische basis om het recht op sanitaire voorzieningen te erkennen als mensenrecht.
Vrouwen die hun leven riskeren wanneer ze 's nachts gebruik maken van openbare toiletten en mensen van wie de kinderen sterven ten gevolge van een gebrek aan proper water moeten de mogelijkheid worden gegeven om hun leiders verantwoordelijk te stellen voor proper water en sanitaire voorzieningen. Amnesty International wil via haar campagne "Demand Dignity" een einde stellen aan schendingen van mensenrechten die mensen arm maken en arm houden. Amnesty wil over de hele wereld mensen mobiliseren om overheden, bedrijven en andere machtige instanties naar de stem van de armen te doen luisteren en hun rechten te laten erkennen en beschermen. Zeker voor mensen in armoede is het recht op water uiterst belangrijk.

Waterschaarste is het gebrek aan voldoende schoon water. De vraag naar water overstijgt tegenwoordig de aanbodcapaciteit van het natuurlijke systeem, een probleem waarmee 35% van de mensheid te maken heeft.
Oorzaak van waterschaarste is een combinatie van factoren. Wereldwijde bevolkingsgroei, urbanisatie en veranderende consumptiepatronen zorgen voor een stijgende vraag naar water. Klimaatverandering, ontbossing, waterverspilling en -vervuiling zorgen anderzijds voor een dalende beschikbaarheid. In 2025 zullen 1.800 miljoen mensen in landen of gebieden leven waar absolute waterschaarste heerst en tweederde van de wereldbevolking zou te maken kunnen hebben met waterstress. Ernstige watertekorten worden verwacht in grote delen van Afrika, in het Midden-Oosten, India, Mexico, het westen van de Verenigde Staten, het noordoosten van Brazilië en de landen in Centraal-Azië.
Op 28 juli 2010 erkende de Algemene vergadering van de Verenigde Naties in een historische beslissing het recht op veilig, schoon drinkwater en sanitatie als een mensenrecht, door het op te nemen in de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens.

De volgende kaart geeft weer welke landen al dan niet afhankelijk zijn van hun buren voor hun watertoevoer (met groen voor weinig problemen en oranje voor een land dat voor zuiver water afhankelijk is van import): meteen een goede aanduiding van hoe en waar conflicten over water kunnen ontstaan.
Bemerk dat ook onze Lage Landen een risicozone vormen. Bekijk hiervoor zeker de situatie in Nederland.


waterimport!